Kurokawa – Nagasaki

16-10-2016: Deze ochtend ons laatste Japanse ontbijt voor deze vakantie, want voortaan slapen we in Westerse hotels zonder ontbijt, dus dan gaan wij op zoek naar een bakker. Deze ryokan was wel de mooiste en beste qua eten van alle ryokans die we tijdens onze vakantie gehad hebben. De rit naar Nagasaki duurde ongeveer drie uur. Toen we buitenkwamen uit het hotel bleek dat het afgelopen nacht had geregend. De voorspelling gaf aan dat het pas vanmiddag zou gaan regenen en dat klopt ook, wat ’s middags kregen we een korte forse hoosbui over ons. Gelukkig hebben we onze paraplu’s niet voor niets gekocht in Kyoto. Onderweg was het bewolkt en het was een saaie weg. We zijn blij dat we grote stukken tijdens de reis met de shinkansen hebben afgelegd, want dat gaat toch een stuk sneller dan met de auto. In het begin kwamen we veel legervoertuigen tegen, nog even gecheckt of Mount Aso toch niet weer was uitgebarsten, maar dat bleek niet het geval te zijn. Na twee uur kregen we nog het advies van het navigatiesysteem dat het verstandig was om even een pauze te nemen. We zijn gestopt om een koffie te drinken. We hadden bedacht om eerst de rugzakken naar het hotel te brengen en dan pas de auto in te leveren. Het hotel was lastiger te vinden dan verwacht, maar na twee rondjes hadden we het gevonden. De rugzakken afgegeven en op zoek naar het autoverhuurbedrijf. We reden er in één keer naar toe, maar toen kwamen we erachter dat we vergeten tanken waren. Stom, het tankstation bleek vlakbij te zitten, maar toen gaven ze aan dat we het ook konden afkopen. Prima, want je merkt wel het verschil in drukte op de weg in de stad of erbuiten. Ze spraken weinig tot geen Engels, maar ze maakten wel gebruik van de vertaalmachine op de telefoon en dat werkte prima. Het was inmiddels lunchtijd en we hadden onze zinnen gezet op een broodje. Helaas de bakker vlakbij had zijn sluitingsdag. We liepen door de Hollandse straat en kwamen langs de koffiecorner van het ziekenhuis, daar hadden ze prima broodjes. Ik had al gezien dat er bij de haven allerlei tenten stonden en veel mensen rondliepen, dus we zijn daar nog even langs gelopen. Er bleek een rommelmarkt, maar ook mogelijkheid om te knutselen en een optreden aan de gang te zijn. Het is vandaag zondag en het leek een uitje te zijn voor de Japanse gezinnen. In de haven lag het cruiseschip “de Volendam” van de Holland America lijn. We zijn nog langs het kantoor gelopen waar we de boeking hebben gedaan voor de Gunkanjima Tour (Hashima eiland). Morgen om half negen kunnen we ons melden. Toen we daar buiten kwamen, was er enorme hoosbui, eerst even staan schuilen en dan de Starbucks binnengelopen tot de regen voorbij was getrokken. Aangezien wij de hofreis doen, kon een bezoek aan Deshima niet ontbreken. In 1600 strandde er een Hollands schip en toen dienden de Nederlanders ongeveer 38 jaar lang handel te drijven vanuit Hirado een piepklein eiland ten noorden van Nagasaki. Daarna werden ze verdreven naar het eiland Deshima, dat werd gebouwd met als doel verdere verspreiding van het christendom te voorkomen door het isoleren van de buitenlanders. Het stuk land is door landwinning van zee gevormd. Er kwamen twee schepen per jaar aan en toen verbleven de VOC ambtenaren een aantal maanden op het eiland. Als ze weer vertrokken, dan bleven er ongeveer 15 mensen achter, oa het opperhoofd. Jaarlijks moest het Nederlandse opperhoofd van Deshima al lopend en deels per schip met een complete karavaan van Nagasaki naar Edo (huidige Tokyo) reizen om de Shogun eer te bewijzen en geschenken te brengen. Vaak werd de Nederlands meereizend medicus ondervraagd over de nieuwste technieken en werd soms langs gestuurd bij hoogwaardigheidsbekleders. Wij hebben de tocht in omgekeerde volgorde afgelegd, nl vanaf Tokyo naar Nagasaki en gelukkig ook in meer luxueuze omstandigheden gereisd. Bij Deshima zagen we nog een bordje dat Willem-Alexander in 1990 op bezoek was geweest en een boom had geplant. De boom zag er helaas niet zo florissant uit. De gebouwen waren gerestaureerd en kon je bezoeken, grappig was dat we op een bepaald moment Nederlands hoorden spreken. Het bleek dat de informatiezuilen filmpjes vertoonden in de Nederlandse taal. De kamers waren ook Westers ingericht, dus inclusief bed en normale stoelen. Na het bezoek zijn we richting het hotel gelopen en nog even gekeken waar we morgen kunnen ontbijten en avondeten. Het hotel is vlakbij het station en een groot winkelcentrum. We zijn naar de bovenste verdieping gelopen, want daar heb je alle restaurants. We konden nog niet direct iets vinden wat onze gading was, maar er is genoeg keuze. Ingecheckt bij het hotel. In de lobby was er blijkbaar vanmiddag een trouwerij geweest, want er hing een soort grote klamboe met daaronder de plek voor de trouwceremonie. Het leek ons niet de mooiste locatie van Nagasaki. Uiteindelijk hebben we, na een rondje te hebben gelopen, een heerlijk pasta gegeten op de bovenste verdieping van het winkelcentrum. We merken dat we Westers voedsel toch missen na een aantal dagen kaiseki. 

In Deshima stond een weegschaal die was aangeboden door het Nederlands Meet instituut in Delft, waar de goederen die per schip binnenkwamen werden gewogen. 

We blijven ons verbazen over de auto’s, zonder motorkap en kofferbak, maar nu begrijpen we waarom ze zo zijn.