Uchiko
13-10-2016: Vandaag ons eerste echte Japanse ontbijt, dus zonder brood en koffie! Het zijn allemaal kleine bakjes met verschillende gerechtjes, sommige herkenden we: bonen, tofu, gepocheerd ei, radijs. We kregen ook nog een bakje rijst en misosoep. Er stond weinig op de planning, eerst nog wat gelezen op de kamer en daarna een rondje in het dorp. Er zijn een aantal bezienswaardigheden, oa. het Uchiko-za theater. Een houten gebouw dat in 1916 is gebouwd, toen werden veel voorstellingen kabuki (klassiek drama) en bunraku (poppentheater) gegeven. Een jaar of 30 geleden is het theater gerenoveerd en op dit moment wordt er nog af en toe voorstelling gedaan. Gelukkig vanavond geen voorstelling, want Wouter zag een aantal uur op een houten bankje niet zitten. We hebben daar een kaartje gekocht waar we ook het wax-museum mee konden bezoeken. Het museum was gelegen in een huis van de familie Kamihaga, die rijk geworden is met de productie van wax eind 19de eeuw. De wax wordt van de besjes van de sumac boom gemaakt. Eerst worden ze verpulverd in poeder, dan gestoomd en dan wordt de wax eruit geëxtraheerd. Het product is dan donker van kleur en om te bleken werd het in bakken in de zon gelegd. De wax werd gebruikt om kaarsen, haarolie, cosmetica, medicijnen en potloden te maken. Op dit moment is het te duur om deze soort wax te gebruiken. De bordjes waren allemaal in het Engels, dus we begrepen ook waar het over ging. In één straatje staan allemaal authentieke huisjes, de meesten ervan hebben een souvenierwinkel en koffiecorner, waar wij een stop hebben gemaakt, want zonder koffie komen we de dag niet door. De eigenaar was erg geïnteresseerd in ons, maar meer gesprek dan waar we vandaan kwamen en dat Nederland bekend staat om de klompen en tulpen kwamen we niet. We zijn richting de Karari boerenmarkt gelopen, waar ze allerlei groenten, fruit en bloemen verkochten en waar we de de specialiteit van deze streek, nl de Uchiko varkens-en misoburger hebben geten. We zijn via een parkje teruggelopen naar het centrum, waar we nog een bezoekje hebben gebracht aan een huis waar een apotheek aan verbonden was. We konden hier ook het huis bezoeken en moesten dus opnieuw onze schoenen uittrekken. De keuze deze ochtend om onze bergschoenen aan te trekken, was misschien toch niet zo’n goeie. Als laatste wilden we nog naar de sakebrouwerij, maar helaas geen mogelijkheid om de brouwerij te bezoeken, om een voor ons onduidelijke reden. Het was gevestigd in een oud aftands pand recht tegenover een basisschool, waar de kinderen het schoolplein aan het vegen en aanharken waren. Elke blaadje werd opgeraapt! Wat een discipline. Aangezien de lunch niet zo veel was, hadden we wel een koffie en gebakje verdiend. Helaas een zaak vinden die open is, is hier een behoorlijke uitdaging. We zijn naar de supermarkt gelopen en hebben daar een paar chocolaatjes gekocht en een koffie uit de automaat. Op een bank op de parkeerplaats hebben we dit genuttigd, niet het meest gezellige plekje, maar we konden wel mooi observeren en ons blijven verbazen over het type auto’s wat hier rond rijdt, een soort pausmobieltjes zonder voorkant. Teruggelopen naar het hotel en na een “duik” in de onsen, genieten van een Asahi biertje, getrokken uit de automaat op de gang in het hotel, en wat Japanse rijstcrackers op onze veranda. De oprichter van het Asahi bier is zelfs geboren in Uchiko. ’s Avonds hadden we opnieuw een uitgebreide maaltijd. Het leek erop dat ze vandaag een kip hadden geslacht, want bijna overal zat kip in: een poot en vleugel, stukjes filet. Helaas het was allemaal nogal drooggekookt. Het eerst bordje met tonijnsashimi was wel overheerlijk. Het eten werd in een razend tempo geserveerd, wat erg jammer was.
