Miyanoshita – Tsumago

02-10-2016: Zoals ik gisteren al schreef, vandaag een reisdag. We gaan bijna 400 km. afleggen naar Tsumago, maar liefst vier keer overstappen. Het eerste stuk was bekend, nostalgische treintje naar Hakone-Yumoto, erna naar Odawara en dan de Shinkansen (snelle trein) naar Nagoya. De shinkansen is superluxe, je hebt meer zitruimte dan in een vliegtuig en zeker meer dan in de bus. Gisteren wilde ik op een ruime plek gaan zitten, maar Wouter dacht dat het voor mindervaliden was dus wij het rijtje erachter genomen. Wouter zijn lange benen pasten er gewoon niet tussen. Vanochtend kreeg ik nog een reprimande (fluiten, Japanse versie: daar mag je niet staan en op de schouder tikken) van een stationsmedewerker, want ik stond niet achter de gele lijn en de trein kwam eraan, ja alles voor een mooie foto, maar dat werd niet op prijs gesteld. Eenmaal aangekomen in Nagoya hebben we onze stoeltjes gereserveerd voor overmorgen (rit Kyoto). Als je stoelen reserveert dan heb je gegarandeerd een plek en met onze Japan Rail Pass, zijn daar geen extra kosten aan verbonden. Erna op zoek naar het juiste perron, want Nagoyo is de vierde grootste stad van Japan, dus een erg groot station. Het is op zich goed aangeduid in voor ons begrijpelijke letters, dus we waren ruim op tijd op het perron. Ik wilde nog een sanitaire stop inlassen, maar er was geen toilet op het perron, dus maar gokken dat er een toilet is in de trein. Wouter leek op de app van zijn telefoon, zo’n 9292 OV app, te kijken met alle treininformatie en zei heel serieus dat er geen toilet aan boord was. Grapje, waar ik weer volledig ingetuind was. Gelukkig er was wel een toilet aan boord. Een toilet Japanse stijl, is voor een Frans toilet, dus geen keuzemenu deze keer. Op  Nakatsugawa dienden we nog één keer over te stappen naar Nagiso, dit was meer een soort tram dan trein. Het is hier ook bergachtig en de flanken zijn begroeid met bomen, waardoor het erg groen is en regelmatig zie je een rivier stromen. Ellk stukje land dat vrij is is begroeid met rijst. Eenmaal aangekomen in Nagiso kregen we uitgebreid uitleg bij het toeristenbureau, incl kaartjes over wat er te doen is in deze streek. Over anderhalf uur gaat er een shuttlebus naar het Kisoji hotel, dus we hebben even tijd om te lunchen. We konden niet zo snel een restaurant vinden, dus een stop gemaakt in de supermarkt. Ze hadden verschillende bentobox, met sushi en bami. We zagen ook noedelsoepjes, waar je heet water moet bijdoen. Gevraagd aan de caissière of ze heet water had en ze knikte ja. We tijfelden nog even of ze misschien begrepen zou hebben of dit gemaakt moet worden met heet water, maar nee hoor een paar minuten later kwam ze aanzetten met een grote thermoskan gevuld met heet water. Ze hielp ons zelfs met klaarmaken en gaf aan hoeveel minuten we moesten wachten vooraleer we de andere zakjes erbij konden gooien. Wat verderop hebben we op een trap in de schaduw, want het is hier best warm, gelunchd. Erna zijn we teruggelopen naar het station. Toen we even zaten, kwam er een reguliere bus aanrijden, maar kort erop kwam een klein busje aanrijden waar het hotel opstond, dus die moeten we hebben. Het was een ritje van ongeveer een kwartiertje, we maakten eerst nog een stop bij het dorpje Tsumago en dan reden we een heuvel op en kwamen we bij het hotel. Het is een erg groot en redelijk onpersoonlijk hotel, maar we hebben een kamer Japanse stijl. De vloer is bedekt met tatami’s (gevlochten rijstmatten). Toen we binnenkwamen was de schuifdeur gesloten en het enige wat ik dacht jeetje wat een kleine kamer, maar toen de deur opengingen, stond er een laag tafeltje met daaromheen twee stoeltjes met zitkussen. Als we binnenkwamen moesten we direct de schoenen uitdoen, want op de tatami loop je op blote voeten of op kousen. We hebben een prachtig uitzicht op de bergen. Eerst hebben we nog een rondje rond het hotel gelopen. Toen we uitleg kregen, zeiden ze dat er een golfbaan was, dus onze oortjes waren gespitst en dat wilden we wel even zien. Achter het hotel ligt er een baantje, we dachten dat het midgetgolf was, maar nee hoor het was een mini-baan met gras. Par 4 van 34 meter, mmm, dit is zeker niet qualifying. Dit hotel heeft een mooie onsen, dus we zijn nu al een week in Japan, dus het wordt echt wel tijd voor het badritueel. We hebben eerst onze yakuta aangetrokken. Je mag hier in het hele hotel met je Japanse badjas en slippers rondlopen. In de onsen zijn mannen en vrouwen gescheiden. Het Japanse bad is om te relaxen, niet om je in te wassen. Als je binnenkomt dan dien je je eerst te wassen. Er zijn lage krukjes om op te zitten, er staat zeep, shampoo en zelfs conditioner voor je haar en er hangt een douchekop. Eerst was je je en spoel je jezelf af, en daarna ga je in één van de baden. Hier hadden ze zowel binnen- als buitenbaden. Buiten was er een soort waterval gemaakt. In één van de baden zag ik een thermometer hangen, 40C. Op een bepaald moment zag ik nog een vrijstaand hokje staan, dit bleek een sauna te zijn. 90 C, ja gelukkig was er ook een koud afkoelbad. Op één bepaald moment kwamen er heel veel dames binnen, het valt toch op dat ze erg preuts zijn, want het kleine doekje dat je meeneemt om jezelf te wassen, houden ze vooral voor hun edele delen. Dit doekje mag je niet in het bad leggen, dus als je in een bad zit leg je het op je hoofd. Als je eruit komt, staat er bodylotion, liggen er borstels en haardrogers, en voor de mannen liggen er zelfs scheermesjes, dus je bent helemaal fris en fruitig. Toen ik terug op de kamer kwam, was Wouter Formule 1 naar Max Verstappen aan het kijken op de I-pad, ja wat een luxe de WiFi verbinding. Vanavond hebben we een 8- gangen Japanse maaltijd gegeten. Sylvie had nog zo gezegd, niet alleen over eten schrijven zoals vorig jaar in Zuid-Afrika, maar dit moet toch opgenomen worden in het reisverhaal. In onze yakuta naar het restaurant, waar we naar een kamertje voor ons twee werden gebracht. Het was een lage tafel, maar gelukkig zat er een gat in de grond waar we onze benen in kwijt konden. We begonnen met een aperitief van granaatappel, een hapje van zoete aardappel, rolletjes van kakifruit, gekookte en gezoete kastanjes en sushi van Japanse makreelgeep. De tweede gang was een champignonsoep met groenten en vis. De derde was sashimi: opnieuw de makreelgeep, inktvis en nog een witte vis uit de oceaan, waar we de naam niet van hebben onthouden. De vierde gang, boekweitmeelnoedels, met snoek en groenten werd geserveerd in een aluminium schaaltje waar bouillon werd overheen gegoten. Er werd eronder een vuurtje aangestoken en na een aantal minuten konden we beginnen met eten. De vijfde gang was rosbief met miso dressing en groenten. Ons buikje begon al aardig vol te raken, maar de gangen bleven maar komen. Een tempura van karper en champignons. Als laatste volwaardige gang kregen we nog rijst met champignons en miso soep. We kregen ook nog een toetje een soort jelly met kastanjes en gemarineerde peer in pepermunt met een kopje groene thee erbij. Toen we buitenkwamen was er een vrouw piano aan het spelen en aan het zingen in de lobby, want ons betreft heeft ze de finale van de voicemail of Japan niet gehaald. Toen we op onze kamer aankwamen, was deze omgetoverd in een slaapkamer. Er lagen matrasjes en dekbedjes op de tatami uitgespreid. We hebben nog maar een extra matras genomen, want één matrasje was toch een beetje te dun.