Dag 4: Chefchaouen – Meknès

Vannacht vroeg gewekt door een overvloed aan hanen en moskeeën. Denk dat de hanen om vier uur begonnen, waarna de imams het een uur later overnamen. Chefchaouen ligt tegen een bergwand, waardoor de zon pas om een uur of negen mooie plaatjes begon op te leveren. We hebben een ochtendwandelingetje gemaakt, tussen de Japanse Instragram huppelkutjes die om het mooist probeerden te poseren voor de blauwe geveltjes en doorkijkjes. Daarna de auto in, en via de begraafplaats weer naar de gewone weg. Gisteren bleken we een binnendoor weggetje te hebben genomen waardoor het zo belachelijk steil was.

Vandaag rijden we een flink deel dezelfde route als gisteren, maar dan dus de omgekeerde richting. Gelukkig mooi weer, dus nu zien we meer van de omgeving. Gisteren was ons ook al het grote aantal checkpoints en politieagenten opgevallen. Tot nu toe mochten wij steeds doorrijden, wij dachten dat deze controleposten te maken hadden met de onlusten, onlangs in het Rif-gebied. 

Helaas was dat niet de enige reden. Ze blijken er ook met lasergun op snelheid te controleren. Nu staan hier om de haverklap allerlei snelheidsborden, variërend van 20 tot en met 80. In de auto gaat er ook nog regelmatig een piepsignaal af als de navigatie van mening is dat je te snel gaat. Maar grosso modo werden wij vaker ingehaald dan dat wij aan het inhalen waren, dus geen centje pijn. Totdat we dus staande werden gehouden door oom agent, die Leen op de lasergun liet zien dat ze 71 km/h reed waar we 60 mochten 👮🏽‍♂️. De onvermijdelijke prent met boete volgde. De schade bleek 150 Dirham, zo’n 14 Euro. Daarvoor hebben we wel een mooi handgeschreven formulier met allemaal Arabische tekens gekregen. We weten niet wat er op staat, wellicht dat iemand die Arabisch kent ons kan vertellen of we zijn opgelicht of dat we daadwerkelijk de Marokkaanse staatskas hebben gespekt?

Op zich was de agent verder wel relaxt, hij was vriendelijk en verontschuldigde zich zelfs voor het ongemak, maar ik durfde hem toch niet te vragen om een selfie.

Een paar Dirham armer en een ervaring rijker vervolgden wij onze trip, waarbij Leen zeer nauwlettend de snelheidsborden in de gaten hield en mijn grapjes over snelheidsduivels en wegpiraten probeerde te negeren 😂. De volgende stops zouden Volubilis en Moulay Idriss worden. 

Volubilis is (of was) een Romeinse nederzetting die waarschijnlijk is gebouwd op de resten van een eerdere stad van de Carthagers uit de 3e eeuw v. Chr. De Romeinen hebben er tussen 200 n. Chr. tot de derde eeuw gezeten. Volubilis was het bestuurlijke centrum voor dit deel van Romeins Afrika. In de vruchtbare regio werd grootschalig graan en olijven verbouwd en geëxporteerd naar Rome. Op een aardbeving na is het gebied redelijk goed bewaard gebleven. Het staat vol met ruïnes van ruimtes met mozaïeken, er zijn de resten van een Hammam te vinden en een aantal tempels. We hebben er wat rondgestruind, maar aan ons is het toch niet heel erg besteed.

Daarna naar Moulay Idriss, een mooi wit stadje dat boven op een berg is gebouwd. Het is vernoemd naar de sultan Idriss I, die in 789 de islam met zich meebracht en een nieuwe dynastie oprichtte, de dynastie van de Idrissiden. Naast dat deze stad naar hem is vernoemd, is hij ook de oprichter van Fez, samen met zijn zoon Idris II. Het is nu voor sommige Marokkanen nog steeds een bedevaartsoord. Moulay Idriss is lange tijd verboden geweest voor niet-moslims; pas vanaf 1916 kunnen ook niet-moslims dit stadje bezoeken en sinds 2005 mag je er als niet-moslim overnachten.

Wij als niet-moslims mogen de moskee niet in, maar kunnen wel twee terrassen bovenin het stadje bezoeken van waaruit je een mooi uitzicht zou hebben. Het is alleen een enorm doolhof en de gidsen die zich aanbieden om je daar doorheen te loodsen zijn behoorlijk opdringerig. Dus daar hadden we niet zo’n zin in. Maar ze probeerden ons tijdens het lopen steeds aan de praat te houden, en als we dan de verkeerde weg in dreigden te slaan, riepen ze ’this way, that way’. En dan na een paar minuten, als ze in de gaten kregen dat we hen niet zouden betalen, dropen ze weer af. Nadat we op deze manier een gids of vier ‘verbruikt’ hadden en een vriendelijke man op een ezel ons de laatste aanwijzing gaf, hebben we toch de terrassen weten te vinden. Nou ja, het uitzicht was best aardig, maar het haalde het bij lange na niet bij de schoonheid van Chefchaouen. Vervolgens terug beneden een ander soort terrasje gepakt 😎.

Tenslotte naar Meknès gereden. Meknès is samen met Fez, Marrakesh en Rabat één van de vier Koningssteden. Dat betekent dat er een Koninklijk paleis staat en een forse stadsmuur. En binnen die stadsmuur ligt dan nog een binnenmuur met daarbinnen de Royal Golf Meknès, een negen holes golfbaan. Met soort van ingebed in die binnenmuur een Riad, waar wij overnachten. Ziet er mooi uit, maar helaas kan je vanaf het dakterras maar een klein stukje van de golfbaan zien, en aan de andere kant over de stadsmuur een klein stukje van de stad. Dus we zijn er nog even op uit getrokken en zitten nu op een dakterras aan het El Hedime plein, wat een kleinere variant is van het Djemaa el Fna plein in Marrakesh.

Aan een muntthee, met ondergaande zon, kijken wij uit over granaatappelverkopers, slangenbezweerders, foodstalletjes en toeristen die zo dom zijn om met aapjes en struisvogels op de foto te gaan. Het is hier goed toeven! Vanavond even iets lekkers om te eten uitzoeken om morgen naar Midelt te rijden. Helaas geen tijd om de golfbaan onveilig te maken 🏌🏻‍♂️. Komt wel weer als we thuis zijn, en golfen in Marokko hebben we vorig jaar al afgestreept…