Kyoto – Nara – Kyoto

Í07-10-2016: Daguitstap naar Nara gepland vandaag met als tussenstop de Fushimi Inari. Vanochtend eerst onze rugzakken afgegeven bij de receptie om ze alvast te laten doorsturen naar ons volgende hotel. We maken morgen een tussenstop bij het Himeji kasteel, dus het leek ons wel handig om geen zware tassen te moeten sjouwen. We waren op tijd opgestaan, want we wilden de drukte voor zijn. De snelste manier om te reizen is met de metro. De metro heeft slechts twee lijnen in Kyoto, maar er was veel minder in onze taal geschreven, waardoor het nog knap lastig was om de juiste lijn te vinden. Kyoto heeft zoveel tempels en shrines dat het bijna overweldigend is. Welke tempels zijn het mooiste en welke mag je overslaan? Het was moeilijk om keuzes te maken, maar Fushimi Inari stond meteen hoog op Leens to do-list. Deze tempel is compleet anders dan alle andere tempels in Japan en de moeite waard. Fushimi Inari is gewijd aan Inari, de Shinto-god van de rijst. Vossen waren de boodschappers van Inari en in het tempelcomplex kom je dan ook talloze beelden van deze dieren tegen. Het heiligdom is vooral bekend vanwege de duizenden rode torii, die allen zijn gedoneerd door personen, families of bedrijven voor geluk en voorspoed. We hebben maar een klein stukje van het pad met de Torii gelopen, want Nara heeft ook nog veel tempels en we wilden niet teveel tijd verliezen. We moeten nog ruim een uur met een boemeltrein.  We konden halverwege overstappen en dan zouden we een kwartier eerder op bestemming zijn, maar grote kans dat we niet konden zitten, dus we hebben maar voor de garantie van een zitplaats gekozen. Eenmaal in Nara aangekomen, hebben we een stop gemaakt bij de Starbucks, want op één koffie kan Wouter het niet de hele dag volhouden en ondertussen een wandeling van 5km uitgestippeld langs de meeste bezienswaardigheden. De eerste stop was de Kohfukuji tempel met een pagode met drie verdiepingen ernaast. In het park ervoor zaten al veel hertjes, waar Nara om bekend staat. De hert wordt in de Shinto-religie gezien als een heilig dier.  Ze lopen in het gehele dorp rond en zijn redelijk tam, aangezien ze veel gevoederd worden door toeristen. Er is een levendige handel in koekjes om de herten te voeren.  De volgende stop was de Tõdai-ji, één van de grootste bronzen Boeddha beelden in de wereld. Het beeld is bijna 15 meter hoog, maar het meest opmerkelijke is dat het in een gebouw staat van bijna 50 meter hoog. Het beeld is al een aantal malen fors beschadigd door brand en aardbevingen, waardoor het hoofd en romp een iets afwijkende kleur hebben. Het is erg indrukwekkend om te zien. We liepen langs heel veel tempels en ook nu kwamen we regelmatig herten tegen. Het is wel jammer dat de gewijen van de mannelijke herten zijn afgezaagd, maar we kunnen ons voorstellen dat er anders toch teveel ongelukken zouden gebeuren met al die toeristen, die op de foto willen, met zo’n beest. Het was inmiddelss middaguur geworden, dus tijd om een lunchplek te zoeken. We kwamen langs een restaurantje waar ze pannenkoeken verkochten, Leen was direct om. Wouter heeft een panini gegeten, maar ik heb een groene thee pannenkoek met een milkshake van kastanje uitgekozen. Het was inmiddels een uur of twee, dus we hadden twee opties of nog wat langer rondlopen in Nara of terug met de trein naar Kyoto en nog een tempel bezoeken, die we de eerste dag, wegens de regen hadden overgeslagen. We zijn voor de laatste optie gegaan. De Kiyomizu-dera is ooit gebouwd in 798, maar de huidige bouw stamt uit 1633. De tempel bestaat geheel uit hout. Er is bij de bouw geen enkele spijker of schroef gebruikt. De houten palen en planken zijn op ingenieuze wijze met elkaar verbonden. Als je bedenkt dat Japan de meeste aardbevingen ter wereld te verduren krijgt is dit helemaal een knap staaltje werk. Een groot gedeelte van de tempel zweeft enkele tientallen meters boven de grond, omhoog gehouden door gigantische houten palen. Helaas een deel van de tempel stond in de steigers. Precies onder het midden van de tempel vloeit een waterval uit de berg. Aan deze waterval ontleend de tempel haar naam. Kiyomizu betekend helder water (en dera betekend tempel). Het wordt onder de tempel door drie kanalen geleid, waar bezoekers in de rij staan om het water uit deze bron te drinken. Het verhaal gaat dat door het water te drinken je lang zal leven, succes op school zal hebben en een goed liefdesleven zal hebben. Wij zijn de lange wachtrij maar voorbij gelopen. Het was erg druk in de tempel en vooral veel vrouwen met kimono. We vermoeden dat de meesten toeristen zijn, die een fotosessie in kimono willen. Wouter gaf wel aan dat het spreekwoord ” al geef je een aap een gouden ring, dan blijft het een lelijk ding” voor veel vrouwen opging. We zijn via ninenzaka en sannenzaka, twee pittoreske straatjes met houten huisjes en veel souvenierwinkels teruggelopen richting het hotel, via de wijk Gion. Een leuke, maar toch wel fikse wandeling, dus we voelen onze pootjes weer. We hebben in de hotelbar een gin tonic gedronken, want een bar vinden om in de late middag een drankje te doen blijft erg lastig. Vanavond hebben we pizza gegeten, een hele dag Europees voedsel in Japan.