Magelang – Wonosobo

Vanochtend om 4.00 een wake-up call voor een bezoek aan de Borobodur bij zonsopgang. De Borobodur is een boeddhistische tempel: een vierkant van 123 meter en 42 meter hoog. We werden beiden een beetje brak wakker, want midden in de nacht begon bij Leen de jetlag op te spelen en heb ik Wouter wakker gewoeld. Na een uurtje lezen konden we de slaap weer vatten. In het donker beklommen we het tempelcomplex en hebben snel een plekje uitgekozen. Volgens de bewaker het mooiste plekje om de zonsopgang te kunnen bewonderen. We zagen al dat er een dikke wolk voor de Merapi vulkaan hing. Het werd langzaam licht, waardoor de stoepa’s begonnen te verkleuren, de mist uit het landschap steeg, kortom een prachtig uitzicht. Het werd steeds drukker en op een bepaald moment ging er iemand vol in onze fotoshot staan. Toen ik hem vriendelijk vroeg om een ander plekje uit te kiezen, gaf hij aan dat het niet zijn probleem was. Grr, gelukkig zei iemand anders dat hij hem behoorlijk grof vond en toen koos hij toch maar eieren voor zijn geld. Inmiddels was het aardig licht en dachten dat we de zonsopgang, helaas met wolken, hadden gezien. Leen wilde nog even blijven zitten, want je weet maar nooit, wat er nog komt. En ja hoor, de zon verrees achter de vulkaan, wow wat een prachtige zonsopgang, dit hebben wij nog nooit eerder gezien. Erna hebben we met de klok mee een rondje gewandeld langs de meeste galerijen. Eigenlijk moet je van onder naar boven lopen om een gevoel van goddelijkheid te ervaren, maar aangezien wij al boven waren hebben we het net andersom gedaan. In de onderste vier galerijen zijn er twee rijen reliefen aangebracht, waar uitgehakte beeldhouwwerken te zien zijn. Op de bovenste drie terrassen staan klokvormige, opengewerkte stoepa’s waarin een boeddhabeeld zit. Ik had gelezen dat als je met een vinger het boeddhabeeld aanraakt, je het eeuwig geluk krijgt. Nou Wouter en ik zijn gezegend! Erna zijn we teruggelopen naar het hotel, waar een ontbijtje klaar stond. We hadden inmiddels al stevige trek, dus genoten van o.a gefrituurde hapjes zoals tofu en sojabonen. We worden pas om 11.00 opgehaald, dus we kunnen nog even relaxen op de kamer en zonnen op ons terras. Rond een uur of tien komen blijkbaar de schoolreisjes aan om de Borobudur te bezoeken, het lijkt er wel op dat de rust voorbij is voor de bezoekers, want de ene klas zingt nog harder dan de andere. Later kregen we via de chauffeur te horen, dat het het leger was, die blijkbaar extra wordt ingezet omdat de moslims van plan zijn om demonstraties te voeren ten gevolge van het conflict in Myanmar met de Rohingya. Vlakbij de Borbodur hebben we nog een andere tempel bezocht de Candi Mendut. Niet echt een speciale tempel, maar na een bezoek aan de Borobudur, valt waarschijnlijk alles in het niets. Het was wel grappig dat er een schoolklas aanwezig was die de  Engelse taal moest oefenen, dus we kregen een aantal vragen voorgeschoteld, oa. welk eten we lekker vinden in Indonesië, mmm als je pas bent aangekomen, heb je nog niet veel geproefd, dus dat was een lastige. We gingen natuurlijk nog met z’n allen op de groepsfoto, want twee Europeanen blijven leuk. Nog een bezoek aande tempel, waar drie grote boeddhabeelden staan. Ernaast stond ook nog een klooster, waar we een rondje hebben gelopen. Wij waren klaar voor de trip naar Wonosobo, wat in de bergen ligt. De weg erheen slingerde via rijstvelden, bananenplantages, papaya’s en verschillende dorpjes. Eenmaal aangekomen reden we naar hotel Kresna in koloniale stijl, maar helaas heeft het een flinke onderhoudsbeurt nodig, om het weer spic en span te maken. We hebben wel een zwembad, waarschijnlijk voor ons alleen, dus daar springen we vanmiddag nog wel even in. Eerst maar een plekje zoeken om te lunchen. We kwamen terecht in een restaurant waar je ook eten kon afhalen. We snapten niets van de kaart en vroegen aan het meisje die ons bediende wat zij zou eten. Haar Engels was niet best, maar ze raadde Super Menu Tak aan, wat dit ook moge zijn. We kregen een kleine halve gebakken kip of was het toch duif. We hebben nog een poging ondernomen om via de vertaalapp te achterhalen wat we hebben gegeten, maar helaas lukte dit niet. Het smaakte wel heerlijk. Erna hebben we nog een rondje door het stadje gelopen, twee Europeanen, een lange man en een vrouw met korte broek trok wel erg veel bekijks. We zijn nog door een deel van de markt gelopen, waar ze echt alles verkochten. We hebben nog even een detour gemaakt op zoek naar het restaurant Mie Ongklok Longkrang, die bij Tripadvisor op nummer 1 staat. Ze serveren een soort noodlesoep die een specialiteit is voor deze plek en we willen er vanavond eten. Rond een uur of drie vonden we het wel tijd voor een duik in het zwembad, brrr dat was toch frisser dan we verwacht hadden. Helaas verdween de zon vrij snel achter de wolken en het gebouw, dus tijd voor een borrel. We are lucky het is happy hour! Er werd ook nog een bus gelost met Nederlandse reizigers die met Fox reizen. We zijn er helemaal van overtuigd dat wij de komende jaren niet meegaan met een groep, gemiddelde leeftijd 60+ en één jong stel van in de twintig. Eenmaal op de kamer begon er een groepje te spelen op xylofoons begeleid door zang, wij vonden het niet om aan te horen. Wouter viel er zelfs bij in slaap of zou dit komen door de korte nachtrust afgelopen nacht. Rond een uur of zeven liepen we naar het restaurant en ja hoor, ze waren dicht, dus op zoek naar een ander tentje. Keuze genoeg, uiteindelijk voor twee euro heerlijk gegeten: Wouter een soort miesoep met kip en bakso (balletjes) en ik had ikan: een gefrituurde visje. Grappig dat ik er geen bestek bij kreeg, dus ik kon lekker peuzelen met de vingers, nou ja enkel van mijn rechterhand, want de linkerhand is vies. Vandaag gaan we weer op tijd naar bed, want morgen worden we om vijf uur opgehaald, uitslapen zit er deze vakantie nog niet echt in.