Wandelen – Mizzy trail.
29/09/2011: Vanochtend ontbeten bij een restaurant in de buurt van het motel, Family restaurant & pizza. Ja, ik had geluk, ze hadden pancakes, dus dat gaf een stevig bodem voor onze wandeling van vandaag: de Mizzy trail, beschreven als een pittige hike van 11 km, waar je ongeveer 6 uur over doet en grote kans hebt om wild te spotten. Vanuit Huntsville is het ongeveer 30 km naar het nationale park. Route 60 loopt door het nationale park en dat is al heel mooi om te zien, overal meertjes en natuurlijk de prachtig gekleurde bomen. Eerst een stop bij het toeristenbureau om een dagkaart te kopen, want die heb je nodig als je parkeert op de vertrekplekken van de wandelingen en een kaartje gekocht van de Mizzy trail (stel voor dat we verloren lopen). Het was een gezellige drukte in het toeristenbureau, maar tijdens de wandeling merkte je daar gelukkig helemaal niets van. Om ons heen hoorden we enkel stilte, geritsel van de blaadjes, stromend water en vogels. De tocht was heel afwisselend, van smalle bospaadjes tussen de struiken door, over vlonders die meren en moerasjes overbrugden, balancerend over boomstammen die het iets makkelijker maken om door de modder te “ploegen”. We kwamen langs verschillende meertjes/vijvers waar de bevers hard werk hadden geleverd, maar helaas geen bever te bekennen. Er waren grote dammen gebouwd, die soms een hoogteverschil van 1,5 meter overbrugden. Daarnaast liepen we veel door de bossen en dat was af en toe pittig, omdat er grote boomwortels op het pad lagen en af en toe plassen, dus het was uitkijken geblazen waar je je voeten neerzet. De obstakels zorgden er ook voor dat je niet ten volle van de omgeving kon genieten, wat wel jammer was. Misschien was dit ook wel de reden waarom we geen moose (eland) gespot hebben. Sowieso was het niet echt de dag om wild te zien, want ons wild spotting is beperkt gebleven tot een paar eekhoorns, twee groot uitgevallen “kippen” en een paar vogels. Dus de beloofde eland, otter, bever, slang en schildpadden zullen we waarschijnlijk in de zoo moeten gaan bekijken.
Het is wel grappig om te zien dat de bevers de omgeving veranderen door dammen te bouwen. Wat eerst een stuk bos was, wordt door een dam te bouwen in een riviertje een meertje, waardoor de bomen kapot gaan, omdat ze met hun wortels in het water staan en daardoor ontstaat een soort eilandje midden in het bos.
’s Middags een mooi plekje uitgezocht om te lunchen: een doug nut en een trosje druiven, niet echt luxe, maar wel een supermooi uitzicht en de zon die af en toe ging schijnen. Vandaag wat het super weer om te wandelen: droog, af en toe een zonnetje en een graad of 18. Ja, ik hoor iedereen al denken, bij ons is het veel warmer. Maar ik moet zeggen dat wij al blij waren dat het droog was, want er was in eerste instantie regen voorspeld en dat hebben we gelukkig niet gehad.
We hebben in totaal iets minder dan 5 uur over de tocht gedaan. Na de wandeling hebben we in de campingwinkel een frisdrank gekocht en zijn we een stukje verder aan een meer nog even gaan genieten van het prachtige uitzicht.
Nu ben ik het reisverhaal aan het typen bij de wasserette. Ja, de huishoudelijke klusjes moeten ook gebeuren en ondertussen is Wouter onze slaapplek voor morgen in Ottowa aan het regelen.
’s Avonds zijn we gaan eten bij het restaurant waar we ontbeten hebben. We hebben een large pizza besteld en ja dan lijkt het toch net of je in de USA bent in plaats van in Canada. Ze boden ons nog een “take out container” (synoniem voor doggy bag) aan, maar dat hoefde niet voor ons.
Location:Algonquin National Park